Mało słów lub brak zdań
Dziecko mówi znacznie mniej niż rówieśnicy, nie łączy słów albo rzadko inicjuje rozmowę.
Sprawdź, jak przebiega pierwsze spotkanie, jak przygotować dziecko, jakie pytania zadaje specjalista i kiedy warto umówić konsultację.
Zakres wizyty zależy od wieku dziecka i zgłaszanych trudności. Spotkanie zwykle łączy rozmowę z rodzicem, swobodną obserwację dziecka i krótkie zadania diagnostyczne.
Logopeda pyta o przebieg ciąży i porodu, rozwój ruchowy, karmienie, pierwsze słowa, rozumienie mowy, zdrowie i wcześniejsze konsultacje.
Specjalista buduje relację poprzez rozmowę, zabawę lub proste zadania. Dziecko nie musi od razu odpowiadać ani współpracować idealnie.
Sprawdzane są m.in. rozumienie, zasób słów, budowanie zdań, wymowa, tempo mowy, kontakt wzrokowy i sposób inicjowania komunikacji.
Logopeda może obejrzeć język, wargi, zgryz, tor oddechowy, sposób połykania oraz sprawność narządów artykulacyjnych.
Pierwszą wizytę warto przedstawić jako spotkanie z osobą, która porozmawia, pobawi się i sprawdzi, jak dziecku mówi się najłatwiej.
Konsultacja nie oznacza od razu terapii. Czasem jedno spotkanie wystarcza, aby uspokoić rodzica i otrzymać proste zalecenia do codziennych sytuacji.
Dziecko mówi znacznie mniej niż rówieśnicy, nie łączy słów albo rzadko inicjuje rozmowę.
Rodzice rozumieją dziecko, ale inne osoby często proszą o powtórzenie.
Głoski są zastępowane, opuszczane lub realizowane międzyzębowo.
Dziecko ma trudność z wykonywaniem poleceń, odpowiadaniem na pytania lub rozumieniem dłuższych wypowiedzi.
Często ma otwarte usta, śpi z otwartą buzią, chrapie lub ma trudność z domykaniem warg.
Krztusi się, długo żuje, odmawia określonych konsystencji lub ma problem z piciem z kubka.
Specjalista wyjaśnia, które elementy rozwoju mowy są prawidłowe, a które wymagają dalszej uwagi.
Rodzic otrzymuje konkretne wskazówki dotyczące rozmowy, zabawy, karmienia lub prostych ćwiczeń.
Może to być obserwacja, terapia logopedyczna albo dodatkowa konsultacja, np. laryngologiczna lub audiologiczna.
Najczęściej około 45–60 minut, zależnie od wieku dziecka, zakresu wywiadu i poziomu współpracy.
W przypadku małych dzieci zazwyczaj tak. Przy starszych dzieciach specjalista może zaproponować część spotkania bez rodzica, jeśli pomoże to w naturalnej obserwacji.
Nie zawsze. Czasem potrzebne są dodatkowe spotkania, badanie słuchu lub konsultacje innych specjalistów.
Nie. Logopeda ocenia również gesty, rozumienie, kontakt, zabawę i spontaniczne próby komunikowania się. Brak mówienia podczas wizyty także jest ważną informacją.
Jeśli rodzic ma wyraźne obawy, lepiej skonsultować je wcześniej. Wczesna ocena nie szkodzi, a może pomóc szybciej dobrać odpowiednie wsparcie.
Opowiedz nam, co Cię niepokoi. Pomożemy dobrać odpowiedni rodzaj konsultacji i wyjaśnimy, jak przygotować dziecko do spotkania.